Archief voor December, 2007

Jouw foto’s omtoveren tot professionele plaatjes van de hoogste kwaliteit!

Monday, December 24th, 2007

Om een fotoboek of kalender te creëren met behulp van Lulu Studio ™ , kun je kiezen uit meerdere bestandsformaten voor afbeeldingen: JPG, GIF, PNG of TIFF. Wat zijn de verschillen tussen deze bestanden? Welke kun je het beste gebruiken en waarom?

Het TIFF bestandsformaat is nog steeds de beste keuze als het gaat om hoog kwalitatieve afbeeldingen. Het JPG formaat is ook van hoge kwaliteit maar kan verslechteren als afbeelding te klein wordt gemaakt. Het is beter grotere bestandsformaten (meer pixels) te gebruiken om de kwaliteit tijdens het afdrukken te garanderen. Voor het maken van fotoboeken en kalenders met behulp van de Lulu Studio ™, vind je hieronder een algemene en eenvoudige beschrijving van de kwaliteitsverschillen tussen de bestandsformaten:


Voor het beste resultaat, adviseren we dat je afbeeldingen gebruikt met ten minste 300 DPI. Waar staat DPI voor?

DPI, dots per inch / 1 inch = 2,54 cm (ook wel pixel per inch genoemd) is een resolutiemaat voor afbeeldingen en beschrijft de detail/maat specificaties van een afbeelding. Hoe hoger de resolutie, des te beter de afbeeldingskwaliteit.

Bij afdruk; een afbeelding met een hoge resolutie heeft kleinere pixels dan een afbeelding met een lage resolutie. De kwaliteit van een afbeelding met een lage resolutie kun je niet verbeteren door het te printen met een hogere resolutie. Veranderen van de printresolutie van een afbeelding heeft alleen tot gevolg dat de pixels groter worden, waardoor de pixels er grof uitzien en de afbeelding er niet scherp uitziet.

Maar er is een truc om de resolutie te verhogen, die goed werkt bij grote afbeeldingen met een lage resolutie. Hiervoor maken we gebruik maken van GIMP, een open source software programma, wat gratis te downloaden is op Gimp.org.

Klik hier voor: Gimp voor Windows

Klik hier voor: Gimp voor Mac

Open je afbeelding met GIMP. Ga naar ‘Images / Scale image’. Een venster opent met de volgende informatie: Image Size and Quality. In het voorbeeld hieronder, is de originele resolutie van de afbeelding 150 DPI.

Ons doel is de resolutie te vergroten naar 300 DPI, door de volgende stappen te nemen:

1.Om het te vereenvoudigen, verander de breedte en de lengte van pixels naar procenten. Het veranderd dan in 100%.

2.Nu moet je de volgende formule gebruiken:

Afmetingen afbeelding in % = 100 X (huidige resolutie/300)

Afmetingen afbeelding in % = 100 X (150/300) = 100 X 0.5 = 50

3.Wijzig de resolutie naar 300 en pas het percentage aan naar 50%
4.Wijzig Quality naar Cubic
5.Klik op ‘Scale’

Het resultaat is een kleinere afbeelding, maar betere beeldkwaliteit. Deze handeling zal niet werken bij afbeeldingen die al voor het bewerken klein zijn, omdat je dan na de aanpassing waarschijnlijk te kleine afbeeldingen overhoudt om nog te kunnen gebruiken.

Interview met Anita Onclin

Monday, December 24th, 2007

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:”"; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:”Times New Roman”; mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;} h1 {mso-margin-top-alt:auto; margin-right:0cm; mso-margin-bottom-alt:auto; margin-left:0cm; mso-pagination:widow-orphan; mso-outline-level:1; font-size:24.0pt; font-family:”Times New Roman”;} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} –>
/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-parent:”";
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin:0cm;
mso-para-margin-bottom:.0001pt;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:10.0pt;
font-family:”Times New Roman”;
mso-ansi-language:#0400;
mso-fareast-language:#0400;
mso-bidi-language:#0400;}
Anita Onclin, de auteur van Vloeibaar Goud publiceerde onlangs haar psycho-thriller roman op Lulu.com. Zij is een geweldig voorbeeld voor iedereen die het publiceren van een boek zelf in handen wil nemen. Inmiddels is Anita zelfs begonnen met het schrijven van haar tweede boek. Lulu sprak met Anita over het tot stand komen van Vloeibaar Goud en haar publiceer ervaringen…

Hoe voelt het om uitgever te zijn van je eigen boek?

Stoer. Toen ik eenmaal de knoop had doorgehakt en besloot het zelf te doen, vond ik het allemaal nog wel eng en vroeg ik me vaak af of ik wel wist waar ik aan begon. Aan de andere kant is Lulu erg gebruiksvriendelijk en hulpvaardig, kan ik met al mijn vragen terecht en heb ik ook een hoop geleerd van de leden op het forum.

Wanneer en hoe ben je geïnteresseerd geraakt in het schrijven?

Eigenlijk ben ik mijn hele leven al aan het schrijven, na het overlijden van mijn moeder kwamen er weer projectjes boven water waar ik als kind mee begonnen was. Je kan wel zeggen dat ik lettergek ben, ik lees alles. In 1998 ben ik begonnen als tekstdichter en mijn eerste uitgegeven werk is de cd singel van mijn man “Reken Maar Op Mij” en die haalde destijds de Noordzee Top30.

Sinds 2006 werd mijn leven door omstandigheden wat rustiger, ik heb altijd erg veel gewerkt. Mijn man zei: “Je roept al jaren dat je een boek wilt schrijven, nu zou je daar de tijd voor kunnen maken, dus…”

Lees je zelf veel? Zijn er schrijvers waar je door beïnvloed bent geweest?

In zekere zin zijn er wel boeken geweest die me beïnvloed hebben, ik lees bijna alles met plezier maar soms denk ik wel eens -dat kan ik ook- en dat klinkt arroganter dan ik dat bedoel. Boeken die wat meer brengen dan alleen een verhaal, die je algemene kennis wat bijspijkeren, daar houd ik wel van. Thrillers hebben mijn voorkeur, ook bij films. Die feiten zijn wel van invloed geweest op mijn schrijven, ik schrijf op een manier die ik zelf ook het leukst vind om te lezen.

Hoe is je boek tot stand gekomen? Wat was de inspiratie achter Vloeibaar Goud?

Toen ik eenmaal besloot een boek te gaan schrijven was mijn eerste vereiste een plot. Zomaar beginnen werkt niet, tenminste niet voor mij. Omdat ik maar geen plot kon verzinnen, ben ik begonnen met het creëren van de hoofdpersonen. Op een gegeven moment kwam het plot vanzelf bij me op en ben ik begonnen met schrijven. Daarna ging het eigenlijk vanzelf.

Het plot en de gebeurtenissen zijn volkomen fictief maar toch zitten er een heleboel stukjes werkelijkheid in. Gebeurtenissen die ik zelf, maar ook anderen, hebben meegemaakt. De personen zijn allemaal verzonnen maar wel geboren uit stukjes karakter van de mensen om mij heen, inclusief mijzelf. Een van mijn vreemde eigenschappen is dat ik soms gesprekken, zelfs die uit mijn jeugd, nog letterlijk kan herinneren. Daar maak ik ook gebruik van, je wilt in een boek toch een divers aan persoonlijkheden tegenkomen, denk ik. Wanneer dader, slachtoffer en de mensen daaromheen nagenoeg hetzelfde karakter hebben wordt het verhaal wat ongeloofwaardig.

Heb je hulp of advies gezocht bij het schrijven van je boek?

Tijdens het schrijven van het boek heb ik iemand laten meelezen die ooit een cursus creatief schrijven heeft gedaan. Zij was zo enthousiast dat ik me wel begon af te vragen of zij wel objectief was. Het complete manuscript heb ik laten lezen door een journaliste, het leek me wel stoer om meteen een recensie te kunnen plaatsen. Ook zij was vol lof, dat was wel heel leuk. Het boek heb ik laten redigeren door mijn vader, een echte redacteur kan ik niet betalen, mijn vader is heel kritisch en heeft erg veel ervaring op het gebied van schrijven. Maar goed, ook van hem (naast de verbeteringen) heel veel lof. Het gaf me in ieder geval wel genoeg zelfvertrouwen om het boek daadwerkelijk te publiceren.

Hoe ben je te werk gegaan met het uitgeven van je boek?

Het manuscript heb ik 10 keer laten printen en opgestuurd naar een lijst mogelijk geïnteresseerde uitgevers. Nu ben ik nogal ongeduldig van aard dus ik had een termijn van drie maanden gesteld, na die tijd zou ik het zelf uitgeven. Na twee maanden ben ik al wel op zoek gegaan naar alle mogelijkheden en na vier afwijzingen heb ik de knoop doorgehakt. Ik moet nu nog een stuk of vier reacties terugkrijgen maar ik had geen zin meer om te wachten. Ik wilde mijn boek gewoon nog dit jaar op de plank krijgen. De maand september heb ik eigenlijk dagelijks alleen maar gegoogled op uitgeven, uitgeven in eigen beheer, etc. Alle forums die ik tegenkwam over dit onderwerp heb ik doorgespit en alle bruikbare tips heb ik verzameld in een documentje. Via Google, en op aanbeveling van een vriendin, heb ik Lulu gevonden.

Hoe is zelf uitgeven anders dan bij een uitgever uitgeven, volgens jou?

Ik vermoed dat je bij een uitgever je manuscript terugkrijgt en de helft opnieuw kan doen. Of dat echt zo is weet ik natuurlijk niet zeker. Omdat ik nogal eigenwijs ben, en wel nadenk over wat ik op papier zet, wilde ik behalve stijlfoutjes en dergelijke, helemaal niets veranderen aan mijn boek. Mijn boek is het resultaat van precies wat ik wilde en hoe ik het bedoeld heb. Kritiek is absoluut welkom maar dat gebruik ik voor mijn volgende boek.

Ook denk ik dat het bij een reguliere uitgever allemaal wat langzamer gaat, nu kon ik er vaart achter zetten en omdat het mijn debuut was, wilde ik gewoon naar buiten, met de opvolger zal ik dat gevoel wat minder hebben.

Voor- en nadelen van doe-het-zelven?

De voordelen van zelf uitgeven zijn natuurlijk het zelf in de hand hebben van een heleboel zaken en het feit dat je alle rechten zelf houdt. Ik bepaal zelf helemaal alles en dat is voor een controlfreak als ik ben, heel erg lekker.

Nadelen zijn er natuurlijk ook, je kunt nu eenmaal niet overal verstand van hebben dus als beginnende uitgever maak je nog een hoop fouten. Ook zal een reguliere uitgever een veel groter publiek bereiken. In de weken dat ik nu bezig ben geweest met layout, publicatie en promotie, heb ik niet kunnen schrijven terwijl ik wel al begonnen ben aan de opvolger.

Ook is misschien een nadeel dat critici en mensen uit het vak soms beetje neerkijken op uitgeven in eigen beheer. Vaak wekt het een vooroordeel dat het boek niet goed genoeg zou zijn voor een reguliere uitgever. Misschien wel, misschien niet. Ik heb me daar niet door laten ontmoedigen. Voorlopig is mijn boek overal te koop dus ik vind het prima wat ze denken, het is me toch maar gelukt! Al zou ik er maar honderd verkopen, dat heb ik dan lekker wel zelf gedaan. En wat als ik hiermee mijn naam vestig, is mijn volgende boek dan misschien wel interessant voor een reguliere uitgever.

Ik vind het uitgeven in eigen beheer een prachtuitvinding en door POD krijgt iedereen de kans. Dat vind ik mooi.

Wat vind je van Lulu?

Lulu heeft een hoop voordelen. De webwinkel vind ik erg leuk, vooral de downloadoptie vind ik geweldig. Iedereen kan hier zonder opstartkosten beginnen, al wil je alleen maar 1 boek, dan heb je tegen geringe kosten toch iets heel leuks in handen. Heel Nederlands maar het kostenplaatje bij Lulu vind ik toch ook een aantrekkelijk gegeven.

De FAQ van Lulu is erg overzichtelijk en duidelijk, het forum met alle goede tips erg handig en wanneer je dan nog vol met vragen zit kan je bij Nina terecht, over haar heb ik ook een hoop lof. Natuurlijk moet je soms wel eens wachten op antwoord, dan kom ik bij een nadeel van Lulu, ik vind wel dat de Nederlandse tak zwaar onderbezet is. Lulu is een Amerikaans bedrijf en zou dus heel erg service gericht moeten zijn.

Een ander nadeel van Lulu is de betaalmogelijkheid. Creditcard of Paypal is niet genoeg voor Nederland. Zelf heb ik er geen problemen mee, ik heb beiden al jaren en ik vind Paypal een waanzinnig gemak. Maar Nederland is nog niet zover, de Nederlanders zitten nog niet zo heel lang met hun hebben en houden op internet, Nederlanders zijn wat terughoudender, zeker wanneer het geld betreft.

Hoe ben je te werk gegaan met het promoten van je boek?

Ik heb een documentje gemaakt en daarin alle tips gezet die ik tegenkwam en toen het boek vrijgegeven werd voor de verkoop, ben ik al die punten gaan afwerken. Zo had ik een hele lijst e-mailadressen verzameld waar ik mijn persbericht naar kon sturen (dat persbericht heb ik gemaakt naar een voorbeeld wat ook ergens op Lulu staat. Boeken gestuurd naar de Koninklijke Bibliotheek en NBD (ook Belgische).

Verder overal gepost waar ik mag posten, zelfs een hyves begonnen om familie en vrienden die ik niet in mijn outlook had toch ook digitaal te kunnen benaderen. Binnenkort ga ik met een paar boeken wat boekenwinkels af om ze daar in consignatie te leggen, daar ben ik nog niet aan toegekomen.

En nu (na Vloeibaar Goud) wat?

Radix. Zo heet mijn volgende boek. Tijdens het schrijven van Vloeibaar Goud kwam dat boek al bij me naar boven. De titel was zelfs al geboren voordat Vloeibaar Goud zijn naam had. Bij toeval (hoewel… bestaat er zoiets als toeval) ben ik iemand tegen het lijf gelopen die niet alleen over de juiste contacten beschikt maar ook nog eens laaiend enthousiast is. Hij is geen kleine jongen in de literaire wereld dus ik voel me zeer gevleid. Of er ook echt wat uitkomt, we gaan het zien… in januari hebben we een afspraak.

Nog tips voor beginnende auteurs?

Ik denk dat je jezelf trouw moet blijven. Smaken verschillen en iedere stijl heeft zijn eigen aanhangers. Wanneer iemand commentaar heeft op taalfouten of onwaarheden dan moet je daar zeker naar luisteren. Wanneer iemand vind dat je te veel dialogen, of juist te weinig, gebruikt, tja dat is je stijl, je kan het meenemen maar tegelijkertijd moet je je eigen stijl niet helemaal overboord gooien. Een foutloos boek bestaat waarschijnlijk niet maar daar moet je wel naar streven.

Wanneer je zover bent om te gaan uitgeven denk ik dat het belangrijk is om eerst zo veel mogelijk hierover te lezen en uit te zoeken voor je daar aan begint. Laat je niet ontmoedigen, iedereen is het waard om te proberen wat met zijn talenten te doen. Zo lang je maar plezier blijft houden in wat je doet, dat is het belangrijkste.

Vloeibaar Goud is voor 15.99 te koop op Lulu.com

Posted on maandag 24 of december, 2007 [16:36:48 UTC]

Permalink 0 comments  | add comment